| | ZonêMa/Kirmancki | Türkce | Deutsch | English | | xımbıl (2) | göbekli | | |
| xımbılık | karabasan 1) sıkıntılı ve korkulu düş, kâbus 2) bir kimsenin içinde bulunduğu karmakarışık, sıkıntılı ruh durumu | | |
Xıme (çêna Sey Qaji)
Emina, Gewe (bıraçêna Sey Qaji) [d.] [tar.] | Sey Qaji'nin bayan şair akrabaları | | |
| Xıme [d.] | bir kız ismi | Mädchenname | girl name |
| Xınıs de zeweciya [d.] | Hınıs'da evlendi | | |
| Xınıs de zeweciyo [e.] | Hınıs'da evlendi | | |
| Xınıs [e.] [coğ.] | Hınıs | | |
| Xınısıc [e.] | Hınıs'lı | | |
| Xınısıce [d.] | Hınıs'lı | | |
| Xınısıci [ç.] | Hınıs'lılar | | |
| xınami | kayın | | |
| xınami | dünür | | |
| xınami [e.] | 1) enişte 2) kayınbirader 3) bacanak | 1) Schwager - Ehemann der Schwester 2) Schwager - Bruder des Ehemanns 3) Schwager - Ehemänner von Schwestern | brother in law |
| xınamiye [d.] | yenge, elti, görümce, baldız | Schwägerin | sister in law |
| xıncnayene (xıncnen-, xıncna-, -xıncn- ) [f.] | doğramak | | |
| xıncneno [e.] | doğruyor | | |
| xıngar | düzensiz hayvan kesimi | | |
| xınzır [e.] [zool. → 1] [Aram./Süry. → Akat.] | 1) domuz 2) yaramaz, haylaz 3) katı yürekli, kötü düşünen, gaddar 4) kurnaz, içten pazarlıklı olan 5) şaka yollu söylenen bir söz | | |
| xırıstiyan [Yun. → Lat.] | hrıstiyan | Christ | christian |
| xırab (xırav) biyayene | kötü olmak, kötülenmek, fenalaşmak | | |
| xırab (xırav) kerdene | kötülemek, kötüleştirmek | | |
| xırab (xırav) [sıf.] | 1) kötü 2) günah | 1) schlecht, böse 2) sündhaft | 1) bad, poor, evil 2) sinful |
| xırabın (xıravın) [sıf.] | kötü, adi | böse, schlecht, übel | bad |
| xırabın diyayene (xıravın diyayene) | kötümsemek | schwarzmalen, für schlecht halten, verachten | to disdain (or despise, scorn, spurn) |
| xırabıni estê | kötüler var(dır) | | |
| xırabınêni (xırabıniye) | kötülük, adilik | Bosheit, Gemeinheit | maliciousness, spitefulness, meanness, wickedness |
| xırabe kerdene (ken- xırabe, kerd- xırabe, xırabe ker- ) | bozmak, kırmak | verderben, kaputt machen | spoil, to break, to ruin |
| xırabeti | düşkün, haysiyetini ve değerini yitirmiş, aforoz edilmiş | | |
| xırabkar/e (xıravkar/e) [e./d.] | 1) kötülük yapan 2) günah işleyen | | |
| xırabêri (xıravêri) | daha kötü | | |
|
|
