| Türkce | ZonêMa/Kirmancki |
| 1) bir kız ismi 2) kutsal mekan, kutsal yer | Sabe [d.] [din.] |
| 1) bir kız ismi 2) yukarıya ait | Corine [d.] |
| 1) bir kere, en azından (bir kerecik), hiç olmazsa (bir kere), hiç değilse, o hâlde, öyleyse, keşke 2) bir yük dolu | barê [Far.] |
| 1) bir tane daha 2) başka bir(i), biri(si) daha | jûna (jewna, zewna) [d.], yewna [e.] |
| 1) bir çeşit çengelli büyük bıçak 2) yolda, gelirken/giderken, dışarıda, açıkta, açık havada | tebera |
| 1) bir çok, çok çok 2) epey, epeyce, epeycene, oldukça, hayli | xeylê (xelê) (1) |
| 1) biraz 2) bir tane | hebe |
| 1) birbirine geçirmek 2) birbirine karıştırmak | têfiştayene (têfistayene) [f.] |
| 1) birbirine geçmek 2) birbirine düşmek (arası bozulmak) | têkotayene (têkotene, têkewtene) |
| 1) birbirine vuruyor, birbirine çarpıyor 2) birbirine dayıyor, birbirine çatıyor 3) birbirine katıp karıştırıyor | şaneno pê |
| 1) birbirini, birbirine 2) ile, -lı, aracılığıyla, vasıtasıyla | pê |
| 1) birine dayamak, birine yaslamak 2) laf dokundurma, birine yüklenme, birine bindirme | cı darıtene |
| 1) birini başkasına karşı kışkırtma 2) ödeşme, razı olma 3) 30,5 santimetrelik İngiliz uzunluk ölçüsü birimi | fit [Ar. → 1; İng. → 2, 3] |
| 1) birisine küfür ediyorlar 2) birisine küfür ediyorsunuz | cı ra xeveri (xeberi) danê |
| 1) birisine küfür ediyorsun (sen) 2) birisine küfür ediyorsun (dişil) | cı ra xeveri (xeberi) dana [d. → 2] |
| 1) bitir! tamamla! 2) baş et! üstesinden gel! 3) bahis et! | bas bıke! (bas ke!, behs bıke!) |
| 1) bitirme, sona erdirme, tamamlama 2) üstesinden gelme, hakkından gelme | baş kerdene |
| 1) bitirmek, tamamlamak 2) başa çıkmak, üstesinden gelmek 3) bahsetmek, değinmek, sözünü etmek, -den konuşmak | bas kerdene (behs kerdene, behsê cı kerdene) [f.] |
| 1) bitme, tamamlama 2) baş etme, üstesinden gelme 3) bahis, konu, konuşulan şey | bas (behs) [e.] |
| 1) biz büyük oluyoruz, biz büyüyoruz 2) biz daha yaşlı oluyoruz | ma benime pil |
| 1) biz götürüyoruz 2) biz oluyoruz | ma benime |
| 1) biz kurtulmuyoruz 2) biz bitmiyoruz | ma nêxelesinime |
| 1) biz kurtuluyoruz 2) biz bitiyoruz | ma xelesinime |
| 1) biz olduk 2) bizdik | ma biyme |
| 1) biz sürüyoruz (taşıt, hayvan, tarla, toprak, harman, çift...) 2) biz ekiyoruz, biz tohum ekiyoruz (sebze ve meyve) 3) biz olmaya devam ediyoruz, biz sürdürüyoruz | ma ramenime |
| 1) biz tahmin edebiliyoruz 2) biz şüphelenebiliyoruz, biz kuşkulanabiliyoruz | ma şikinime guman bıkerime |
| 1) biz yedik mi? 2) biz mi yedik? | ma werd? |
1) bizim dil 2) çeşitli dil tanımları arasından biri (Varto, Hınıs, kısmen Dersim), "bizim dil" anlamında.
Almanya'dan eskiden benzeri bir örnek:
Eski Aşağı Almanca "thiudisk" (Germen dilindeki "the-uda" = kabile veya halktan türetilmiştir, "theu-disca" = çeşitli kabileler, "kişinin kendi halkının dili" anlamına gelir) "diutiscun" haline gelmiştir ve bu kelimeden "theutsch" gelmektedir, buradan "theutsch", "deutsch", "diuts" veya "duits" (Hollandaca) veya "tuisk" (İsveççe) oluşmuştur.
Bir kişi kendi dilini (Eski Aşağı Almanca veya Eski Sakson), Yüksek Almanca veya Hollandaca'dan ayırt etmek için, unse düdesch ("Almancamız"), sassesch düdesch ("Sakson Almancası"), moderlike sprake ("ana dil") gibi terimler kullanılmış. | zonê ma [tar.] |
| 1) boş 2) acı | thal [sıf.] |
| 1) boks 2) yumruk 3) boks maçı | boqıse (boks) [d.] |
